سلام
هر طور که بود امسال هم جنوب ميرويم انشاءالله. اينکه چرا ميگويم
«هر طور که بود» داستان مفصلي دارد؛ همين قدر بدانيد که سه مرتبه اردو کنسل شد و
باز قرار شد برويم.
راستش را بخواهيد دليل زياد داشتيم تا بار همچه برنامهي سنگين و پر
مسئوليتي را از شانههامان برداريم؛ اما چندين تماس داشتيم که نظرمان را عوض کرد.
يکي ميگفت با چند نفر از دوستانش برنامه ريختهاست نماز و روزهي استيجاري بگيرند
تا اردو برگزار شود. شخص ديگري ميگفت تمام پس انداز يک ميليون و پانصد هزار
تومانياش را ميدهد تا اردو برگزار شود. اين تماسها بهمان فهماند نميشود که
نشود.
هر طور که بود امسال هم جنوب ميرويم. امسال دستمان در خرج کردن بستهتر است؛ ولي مگر صفاي اردوهاي قبل به خرج کردنها بود؟ خاطرات اردوي اول يادتان هست؟ اردوي دوم چطور؟ معنويت اردوهاي قبل هيچ ربطي به خرج کردنها و نکردنهايمان نداشت.
هرطور که هست و بود باشد. اگر دل تو هم مثل من هواي پشتبام ساختمان ابوذر دوکوهه، خاک و شنهاي شرهاني، شهداي محمود وند و همهي يادمانهاي شهدا را کرده است؛ اين فرم و اين ميدان!
+ پشت صحنه اردوي امسال و آخرين وبلاگ
نويسان ثبت نام کننده را ببينيد.
